احتمالا نعمتی خطرناکتر از "فراموشی" وجود نداشته باشه، یعنی مشخصه خدا وقتی داشته فراموشی رو خلق میکرده یه نیگا به آدما کرده گفته بهشون بدم یه درده ندم صدتا درده! آدم نیستن که، اشتباه مصرف میکنن!بعد چند روزی اینور اونور کرده و با خودش کلنجار رفته که فراموشی بهشون بدم؟! بعد پیش خودش گفته اگه یه وقت یه ...

از درد ترک خورده و از زخم کبودیمکوهیم و تماشاگر رقصیدن رودیماو می رود و هر قدمش لاله و نسرینما سنگ تر از قبل همانیم که بودیمما شهرتمان بسته به این است بسوزیمبا داغ عزیزیم که خاکستر عودیمتن رعشه گرفتیم که با غیر نشسته ستاز غیرتمان بود، نوشتند حسودیمجو گندمی از داغ غمش تار به تاریمدر حسرت پیراهن او پو...

احتمالا نعمتی خطرناکتر از "فراموشی" وجود نداشته باشه، یعنی مشخصه خدا وقتی داشته فراموشی رو خلق میکرده یه نیگا به آدما کرده گفته بهشون بدم یه درده ندم صدتا درده! آدم نیستن که، اشتباه مصرف میکنن! بعد

تو فقط مال همين قلب پر احساس مني شب من با تو سحر خواهد شد تو نمي داني من . . . چه قدر عشق تو را مي خواهم تو بخوان تا همه احساس شوم كاش مي دانستي . . . شعرهاي دل من پيش نگاه تو به خاك افتاده است به سر

اصلا قرار نیست کـــه سرخم بیاورمحالا که سهم من نشدی کم بیاورمدیشب تمام شهر تو را پرسه میزدمتا روی زخمهـــای تـــو مرهم بیـاورممیخواستم که چشم تو را شاعری کنمامّا نشد کــــه شعــــر مجسم بیــــاورمدستم

اما همیشه ترسم از این است٬ مردنمباعث شود بـــه زندگیت غـــــم بیــاورمحوّای من تو باشی اگر٬ قول میدهمعمراً دوباره رو به جهنّـــــم بیاورمخود را عوض کنم و برایت به هر طریقاز زیــــر سنگ هم شده٬ آدم بیـ

گر جان به جان من کنی جان و جهان من توییسیر نمیشوم ز تو تاب و توان من تویینظری به حال ما کن تا روم به سمت کویتدیوانه تر از دلم نیست تا شود اسیر رویتشوخیه مگه بذاری بری نمونی تو یار منی نشون به اون نشون

ای چشمانه مست تو مینای شرابه من یاد تو چه میکند با حاله خرابه من نوا منم ترانه تویی به موجه غم کرانه تویی به عشقه تو فسانه منم ز خود بیگانه منم خزان منم جوانه تویی بهشته جاودانه تویی نوایه عاشقانه توی

روزی که گفتم دوستت دارم میدانستم که شورش کرده ام بر قبیله ام وبه صدا در اورده ام طبل رسوایی را.... |+| نوشته شده توسط امیر در شنبه یازدهم شهریور ۱۳۹۶ |

به من بازگرد ای مه ار میتوانی که تلخ است بی تو مرا زندگانی من اندر فراق تو ناچیز کردم جمال و جوانی دریغا جوانی دریغا تو کز پیش رویم جدائی دریغا تو کز پیش چشمم نهانی سفر کردی و راه غربت گرفتی به راه اندر آخر همی دیر مانی چه گویی به تو راه جستن توانم چه گویم به من باز گشتن توانی ؟ دل من ز مهر تو گشتن ...

در سر زلف سیاه تو چه سوداست که نیستوز غم عشق تو در شهر چه غوغاست که نیستگفتی از لعل من امروز تمنای تو چیستدر دلم زان لب شیرین چه تمناست که نیستبجز از زلف کژت سلسله جنبان دلمخم زلف تو گواه من شیداست که نیستپای بند غم سودای تو مسکین دل مننتوان گفت که این طلعت زیباست که نیستدر چمن نیست ببالای بلندت سرو...

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت سرها در گریبان است کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را نگه جز پیش پا را دید، نتواند که ره تاریک و لغزان است وگر دست محبت سوی کس یازی به اکراه آورد دست از بغل بیرون که سرما سخت سوزان است نفس، کز گرمگاه سینه می آید برون، ابری شود تاریک چو دیوار ایستد در پیش چشما...

در تمنای غزل در پیتفسیر تو اممست با خاطر تو بسته بهزنجیر تو امدر شب عشق ، که عشاقبه هم آمیزندمن کنار غم تو خیره بهتصویر توام. |+| نوشته شده توسط امیر در چهارشنبه بیست و یکم تیر ۱۳۹۶ |

هم آبی پیراهنش را دوست دارم هم فرم زیبای تنش را دوست دارم.مجموعه ی موزون ترین رفتار دنیاست من شاعرم "تن تن تنش" را دوست دارم.وقتی که دستش را به مویش می رساند رنگ طلای روشنش را دوست دارم.صد استکان چای با یک حبه ی قند جای شکر خندیدنش را دوست دارم.دیوانه وقتی می شوم با خنده هایش یک بوسه از آن گردنش را ...

تو فقط مال همين قلب پر احساس مني شب من با تو سحر خواهد شد تو نمي داني من . . . چه قدر عشق تو را مي خواهم تو بخوان تا همه احساس شوم كاش مي دانستي. . . شعرهاي دل من پيش نگاه تو به خاك افتاده است به سرم داد بزن . . . تا بدانم كه حقيقت داري اين همه عشق براي دل تو ناچيز است آسمان را به زمين وصل كنم؟ يا ز...

وقتی کسی در کنارت هستخوب نگاهش کنبه تمام جزئیاتشبه لبخند بین حرف هایشبه سبک ادای کلماتشبه شیوه ی راه رفتنش، نشستنشبه چشم هایش خیره شودست هایش را به حافظه ات بسپارگاهی آدم هاانقدر سریع میروند ،که حسرت یک نگاه سرسری را هم به دلت میگذارند ! |+| نوشته شده توسط امیر در یکشنبه بیست و پنجم تیر ۱۳۹۶ |

دل سپردم من به عشقت وانگهی وابسته تر سر به راه ِ تو نهادم گشته ام دلبسته تر راز .عشقت همچو دُرّی سینه ام همچون صدف راز. عشق است سر بمُهر وهرچه محکم بسته تر نیست همچون کار دنیا کار عشق و عاشقی پشتکاری خواهد و جان را دهی پیوسته تر گرچه دادم جان و دل درراه عشقت نازنین جان و دل دادن کم است وعشق توشایسته...

گفتی ازعشقم حذر کن چه بد کردم نکردمیادم رو از سر بدر کن چه بد کردم نکردمروز اول گفته بودی ولی از تو نشنیدمتوی آینه دیروز کاش که فردا رو میدیدم با توعشق آمد و گم شد هر چه بود زیر و زبر شدلحظهها خالی و خسته زندگی بیهودهتر شد گفتی ازعشقم حذر کن چه بد کردم نکردمفکر آزار و خطر کن چه بد کردم نکردمعشق اولی...

ای که بی تو خودمو تک و تنها میبینم هر جا که پا میزارم تو رو اونجا میبینم یادمه چشمای تو پر درد و غصه بود قصه ی غربت تو قد صد تا قصه بود یاد تو هر جا که هستم با منه داره عمره منو اتیش میزنه تو برام خورشید بودی توی این دنیای سرد گونه های خیسمو دستای تو پاک میکرد حالا اون دست ها کجاست اون دوتا دست ها

ندانمت به که مانی؟ که آفت دل و جانی نکو تر از مه روشن، گل رویت سیه تر از شب عاشق، سر مویت بهشتی بهاری دریغا ستمگر یاری ندانی باری ره دلداری گل و سرو سوسن، تویی تو بلای جان من، تویی تو گمان کردم که درمان دل زارم تو باشی ندانستم که معشوق دل آزارم تو باشی چو آگاهی ای ماه من از آه من سوی عاشق نظر کن چو