به من بازگرد

به من بازگرد ای مه ار میتوانی

که تلخ است بی تو مرا زندگانی

من اندر فراق تو ناچیز کردم

جمال و جوانی دریغا جوانی

دریغا تو کز پیش رویم جدائی

دریغا تو کز پیش چشمم نهانی

سفر کردی و راه غربت گرفتی

به راه اندر آخر همی دیر مانی

چه گویی به تو راه جستن توانم

چه گویم به من باز گشتن توانی ؟

دل من ز مهر تو گشتن نخواهد

دلی دیده ای تو بدین مهربانی ؟

گرفتم که من دل ز تو بر گرفتم

دل من کند بی تو همداستانی ؟

من از رشک روی تو دیدن نیارم

سهی سرو آزده بوستانی

ز بس گز فراق تو هر شب بگریم

بگرید همی با من انسی و جانی

دل من همی جست پیوسته یاری

که خوش بگذراند بدو روزگاری

شنیدم که جویند یایبده باشد

به معنی درست آمد این لفظ باری

به کام دل خویش یاری گزیدم

که دارد چو یار من امروز یاری ؟<> </>

بدین یار خود عاشقی کرد خواهم

کزین خوشتر اندر جهان نیست کاری