غربت چشمات

هیچ تنها و غریبی طاقت غربت چشماتو نداره
هر چی دریا رو زمینه قدر چشمات نمیتونه ابر بارونی بیاره
وقتی دلگیری و تنها غربت تمام دنیا از دریچه ی قشنگه چشم روشنت می باره
وقتی دلگیری و تنها غربت تمام دنیا از دریچه ی قشنگه چشم روشنت می باره
نمی تونم غریبه باشم توی آینه ی چشمات
تو بزار که من بسوزم مثل شمعی توی شمع هات
توی این غروب دلگیر جدایی توی غربتی که همرنگ چشماته
همیشه غبار اندوه روی گلبرگ لباته
حرفی داری روی لب هات اگه آهه سینه سوزه
اگه حرفی از غریبی اگه گرمای تموزه
تو بگو به این شکسته قصه های بی کسیتو
اضطراب و نگرانیت حرفای دلواپسیتو حرف های دلواپسیتو
نمی تونم غریبه باشم توی آینه چشمات
تو بزار که من بسوزم مثل شمعی توی شمع هات
نمی تونم...نمی تونم...نمی تونم...نمی تونم...نمی تونم...نمی تونم